LAZERLİ SPORUMUZ!

“76 milyonluk ülkede, lisanslı sporcu sayısı yok denecek kadar az… Oysa bu ülkenin kurucusu sağlam kafa sağlam vücutta bulunur diye sporu, olmazsa olmazlar arasına koymuştu. Şimdi ne oldu da, Beden Eğitim dersleri bile kaldırılıyor ya da ders saatleri olabildiğince azaltılıyor. Diğer dersler önemli de, spor önemsiz mi? Buna hangi kafalar karar veriyor gerçekten merak ediyoruz.
Spor bir yaşam kültürüdür ve okulda kazandırılması gerekir.
Tıpkı okuma alışkanlığı, akademik ve estetik bakış gibi.
Kimler bu kararı aldıysa, ne olur yeniden gözden geçinsinler…”

Son derece net ve anlaşılır şeyler bunlar!

                             * * *

Bir de başka boyutu da var gençleri sporsuz bırakmanın…

Obezite…

Uyuşturucu…

İnternet bağımlılığı…

Ve benzeri şeyler!..

Gençliği bu zararlılardan uzak tutabilmenin en etkili yolu; unutmayınız ki spordan geçer!

Bu nedenle spor, insanlarımızın her dönemde yapabileceği, sığınabileceği aynı zaman da“Sağlıklı kalabilmesi” için de bulunmaz bir kıymettir!

Bu yüzden, spor sevgisi ta ilkokul döneminden itibaren aşılanmalıdır çocuklarımıza…

Şöyle bir düşünün; geçmişe bir dönün…

Okul bahçelerinde “Lastik toplarla” oynadığımız futbol maçlarının “Keyfini” anımsayacaksınızdır!

Çocuklarımızın beynini, “Everest’in yüksekliği”, “Kurbağanın bağırsak uzunluğu” gibi pratikte hiçbir yararı olmayan binlerce “Gereksiz bilgiyle” şişirmek yerine; spor sevgisi ve spor bilgisiyle doldurmalıyız.

Spor ile eğitimi “Koordineli biçimde” yürütmeliyiz…

Spor bilincini, çocuklarımıza mutlaka aşılamalıyız!

Ancak o zaman, üstelik de “Kazık kadar adam”, çok matah bir şey yaptığını sanarak tribünden gülerek sahada ekmek parasını kazanan kaleciye “Lazerli tacizde” bulunmaz!