PES ETMEK YOK!..

Önceki gün bir Ankaragücü web sitesinde “Dayan Ankaragücüm” başlıklı yazıyı okudum. Başlık beni çok etkiledi. Bunca yokluk, sıkıntı arasında “var olma”, “hayatta kalma” mücadelesi veren futbolcular için canı gönülden söylenecek başka ne olabilir ki. Herkesin çoktan hüküm verdiği, “amatör kümeye kadar gider” dediği takımın, “sonuna kadar savaşacağız” görüntüsü gerçekten alkışa değer. Kendi sahasında yenilgi yüzü görmeyen Adanaspor’u yeniyorsan, Süper Lig türküleri söyleyen Karşıyaka’ya ile berabere kalıp, galibiyeti kaçırıyorsan, sezon sonunda bir mucizeye de imza atabilirsin. 

Puan cetveline bakıldığında Ankaragücü’nün kümede kalma şansının “Kaf Dağı”nın ardında olmadığını görmek mümkün. Daha oynanacak tam 14 karşılaşma var. Bu da alınacak olası 42 puan var anlamı taşıyor. Üç puanlı sistemde, arka arkaya alınacak iki galibiyetle hesaplar bir anda değişebilir. Sezon başından bu yana ortaya koyduğu mücadele ile taraflı, tarafsız tüm futbolseverlere “helal olsun” dedirten futbolcularda bu basit işlemi gerçekleştirecek güç de var, yetenek de. 

Bu arada bariz hakem hataları ile güme giden puanlarında çok can yaktığını unutmayalım. Ligin başlarında arka arkaya gelen tesadüf mü (!) bilinmez hakem hataları ile 7-10 puan kaybı var bu takımın. O onurlu mücadeleyi veren çocuklar, hakemlerin bu günahını da sırtlarında taşıyorlar. Haybeye giden bu puanlar olmasaydı, şimdi ileriye çok daha büyük umutlarla bakılacaktı. 

Her şeye rağmen, “pes etmek yok” çocuklar. Arkanda, seni sonuna kadar destekleyen fedakar ve cefakar seyirci için “Dayan Ankaragücüm”