Yıllar önce Norveç’e gittim Genç Milli Hentbol Takımı ile…
Cengiz Karakaşoğlu, Mustafa Aslan, Feridun Dorak ve sporcularımızla çok ilginç bir olay yaşadık.
Oslo’ya yakın Gjovik kasabasında Avrupa Şampiyonası grup eleme maçları vardı.
İlk karşılaşma için mihmandarımıza salona nasıl gideceğimizi sordum.
“Uzakta değil” dedi; “Yürüyerek gideriz!..”
Otelden çıktık, arkasına takıldık adamın…
Dağa doğru yürüyordu; tedirgin oldum ama “Ayıp olmasın” diye sesimi çıkarmadım.
500 metre kadar yürüdükten sonra dağın yamacında karşımıza üzerinde büyük büyük puntolarla “Fjellhall” yazan kocaman bir kapı çıktı.
Nereden bileyim ben Norveççeyi!
Fjellhall ne anlama geliyordu?
“Var bunda bir hikmet” dedim; içimden!
Hadi diyelim “Hall” salon; ama "Fjell" neyin nesiydi?..
Mihmandarımız, “Buyrun, girin içeri. Salon burası” dedi.
Ve girdik Fjellhall’e…
Büyük bir mağara düşünün…
Otantik yapısı bozulmadan dağın altı resmen oyulmuş…
Devasa bir tünel sanki!
İçeride muhteşem bir aydınlatma var.
Gün ışığında gibisiniz…
Ortada, koltukları kaya parçalarından yapılmış dört tribünlü bir salon…
Ve salonun dört bir yanında kafeteryalar, çocuklar için oyun alanları, fitness merkezleri, restoranlar, çok büyük akvaryumlar, kütüphane, sinema ve bowling salonları, kuaför, hediyelik eşya satan dükkanlar, disko, insanların eğlenmesi için aklınıza gelen ne varsa, hepsi mağarada, pardon spor salonunda!
Kasaba sakinleri, fırsat buldukça çocuklarını alıp buraya geliyorlar.
Kimileri maçtan önce yemeklerini yiyor, kahvelerini, biralarını içiyorlar; kimileri de maç saatine kadar alış veriş yapıyorlar, sinemaya ya da kütüphaneye giriyorlar.
