Başkent takımlarının süre gelen başarısızlıkları nedeniyle Ankara’daki futbolseverlerin yüzü yıllardır gülmüyor!
Nasıl bir makus talihmiş bu?
Bir türlü düzelmiyor…
Bu nedenledir ki, hep geçmişe özlemle dolu bir seyirci kitlesi oluştu…
Ha… Diyeceksiniz ki, “Geçmişte çok matah şeyler mi oldu?..”
Haklısınız…
Maalesef Başkent Futbolu’nun dünü de, bugünü de çok parlak değil.
Ama, geçmişte yakalanan başarıları da yadsıyamayız!
Ankaragücü’nün (1972, 1981) ve Gençlerbirliği’nin (1987, 2001) Türkiye Kupası’nda 2’şer kez şampiyon olduklarını, bu takımların ayrıca 3’er kez final oynadıklarını düşündüğümüzde geçmişi özlemek gayet doğal geliyor insana.
Unutmayalım, Ankaragücü’nün adı “Kupa Beyi’ne” çıkmıştı, başarılı grafiğinden ötürü…
Gençlerbirliği’nin Ersun Yanal döneminde sadece ligde değil, Avrupa Kupaları’nda da nerelere yükseldiği hepimizin belleğinde durmaktadır.
Peki, şimdi neden böyle oldu?
Bu sorunun yanıtı sanıldığı gibi çok kolay verilemez.
O kadar çeşitli ve girift sebepler var ki, say say bitmez!
Zaten şu an Gençlerbirliği ile Ankaragücü’nün kulvarları çok farklı!
Birisi Süper Lig’de, diğeri 2.Lig’de…
Aralarındaki tek fark şu; “Ankaragücü’nün parası yok hedefi var, Gençlerbirliği’nin parası çok ama hedefi yok!”
Zaten şöyle bir geriye dönüp dikkatlice baktığımızda, Sarı Lacivertlilerin kötü futboldan dolayı değil, kötü yönetilmekten ötürü dibe vurduğunu görürüz!
Geçmişteki tüm yönetimlerin az ya da çok bu çöküşte payları var.
Kimse, “Benim dahlim olmadı” diyemez!
Hepsinin bu olumsuzlukta “Köküne kadar suçları” var…
Ve bu kulüp şimdi bu noktadaysa, “Sorunların birikmesinden ve aşılması çok zor hale gelmesinden” dolayıdır.
Şu gerçeği de belirtmekte büyük yarar var; Ankaragücü bu kadar başarısızlıklara ve alt kümelere düşmesine rağmen, hala “Hatırı sayılır bir taraftar kitlesine” sahiptir!
Gençlerbirliği’nde ise durum daha farklı…
Ülkenin en sorunsuz kulübüdür!
Duayen Başkan İlhan Cavcav’ın sayesinde tesisleşme tamamlanmış, kulübün kasasına külliyetli miktarda bir para konmuştur.
Ancak gerçek şudur ki, Cavcav son zamanlarda iyi yönetimler oluşturamamaktadır.
Bu yönetimler başkana “Yol göstericilikte” yetersiz kalıyorlar. Bu da “Tek adamlı yapılanmayı” giderek güçlendiriyor.
Ve maalesef, sorun artık “Kronikleşmiş bir hedefsizliğe” dönüşmüştür.
G.Birliği için amaç ligde 8 ila 15.lik arasında olabilmektir!
Bu durum, bu denli köklü bir maziye sahip kulübe gerçekten hiç yakışmamaktadır.
Gelelim Osmanlıspor’a…
Tam bir Mehter Marşı tarzında; iki ileri bir geri gidiyor.
Günü gününe hiç uymayan bir görüntüleri var.
Ne oynadıklarını çözmek için Einstein olmak gerekir!
Çözmek gerçekten zor…
Bu nedenle, Osmanlıspor ile ilgili kesin kanıya sahip olmak için ilk yarı maçlarının tamamlanmasını beklemek gerekir diye düşünüyorum…
Ama, lig sıralamasındaki yerleri çok yükseklerde olmayacaktır.
Bu kesin…