YUSUF YALKIN: Melo’nun maçı adeta sabote eden bu tür davranışları sadece G. Saray- F. Bahçe maçına özgü değil… Bir çok maçta maalesef benzer davranışları sergiledi. Ama çoğunda hakemler pas geçtiler. G. Saray kulüp yönetimi görmezlikten geldi. Bu ayrıcalık neden? Zararı herkes görüyor… Koskoca derbi olaylar yüzünden güme gitti. Futbol adına ortaya hiçbir şey konamadı. Melo başta olmak üzere ona ayak uyduran, tahriklerine alet olan futbolcular yüzünden sahada futbol oynanamadı. Hakem bu oyuncuya maçın son dakikalarına değin nasıl tahammül edebildi? Ayrıca, buna tüm futbol camiasının seyirci kalması, duyarsızlığını sürdürmesi ileride daha da büyük sıkıntılara neden olacak gibi görünüyor. Bir yabancı futbolcunun, futbolumuza bu denli zarar vermesine göz yumulamaz. Yazık oluyor Türk futboluna…
SERDAR ÇAKMAN: Bir maçın hakemi elbette hata yapacaktır, yorumları yanlış olabilecektir. Ama 9.15’i doğru kurduramayan bir hakemin maçı iyi yönettiği asla söylenemez. 14 sarı 2 kırmızı karta rağmen hakem maçı elinden kaçırmıştır. Oyuncuların art niyetli olmaları doğru ama hakemin bunu sezinleyip, pozisyonları çok iyi süzüp, kartları yerinde ve daha da önemlisi zamanında göstermesi ve ağırlığını koyması gerekirdi. Hem de oyunun başında… olmadı… Yapamadı. Zaten Melo gibi bir oyuncuya maçın sonlarına değin tolerans göstermesi, bunun en belirgin örneğidir! Bir de sahadaki futbolsuzluğu görmezden gelemeyiz. Türkiye’nin en önemli iki takımının mücadelesine futbol dememiz mümkün mü? Bu kavga hevesi; kimden ve niçin kaynaklanmıştır? Bu aslında sorulması gereken en önemli sorudur bence…
YUNUS KABAL: Futbolumuzun en büyük hatası nedir biliyor musunuz? Her şeyi İstanbul üzerinden dizayn ediyoruz. Varsa yoksa üç büyükler.. Hatta Beşiktaş’ı da artık bir kenara itmiş durumdalar… Fenerbahçe ve Galatasaray üzerine inşa edilen bir Türk Futbolu var karşımızda. Tabii, bunda en önemli etken de medyamız… İstanbul dışına “Taşra” gözüyle bakan, Anadolu Kulüplerini fazla ciddiye almayan, sayfalarını, akranlarını sadece İstanbuldakilere açan bir garip anlayış! Ankara’da spor yazarı kalmadı. Yakın da takım da kalmayacak. Anadolu takımları genelde yerel basın sayesinde sesini duyurmaya çalışıyor. Bir ülkede bu denli büyük ayrımcılık olabilir mi? Bir tarafa İstanbul’daki büyüklere el bebek gül bebek muamelesi yapacaksın, bir tarafta futbolun zahmetini çeken Anadolu kulüplerini hepten görmezlikten gelecek, dışlayacaksın… İşte bu zihniyet Türk Futbolunu tükenme noktasına getirdi…