YUSUF YALKIN
Bir stat çok güzel olabilir…
Görkemli, yüksek seyirci kapasiteli, havalandırmalı, ısıtmalı olabilir…
Rüzgara dayanıklı, sahası harika çime sahip olabilir…
Akustiği mükemmel, ulaşımı kolay, çok ilginç görünümlü olabilir…
Bu özellikleri çoğaltabiliriz…
Ancak, bir stadın “Uğurlu” olduğunu söyleyemeyiz…
Böyle saplantılara, yanlışlara düşmeyelim.
Maçı stat oynamaz, takım oynar!
Taktiği stat vermez, teknik adam verir…
Desteği stat sağlamaz, seyirci sağlar.
Öyleyse ne demek uğurlu stat?..
Öyle şey mi olur?
Anımsayanlarımız mutlaka olacaktır; bir zamanlar izmir’deki stat için söylenirdi bu.
Bir ara neredeyse tüm Milli maçları “Uğurlu stat” diyerek burada oynatmaya başladılar!
Ne zamanki başarısız sonuçlar almaya başladık, stadın uğuru muğuru kalmadı; unutuldu gitti...
Sanki tek suçlu oymuşçasına, bir daha da Milli maç vermediler oraya!
Şimdi bu film yeniden gündemde…
Torku Arena’yı uğurlu stat ilan ettik!
Konyanın seyircisine, ilgisine, sevgisine, desteğine bir şey dediğimiz yok…
Kutlanması gereken şeyler bunlar…
Ama şu “Uğur meselesini” sokmayalım işin içine…
Mükemmel stat diyelim; eyvallah!
Tribünler boş kalmıyor diyelim tamam!
Moral motivasyona olumlu etkisi oluyor diyelim amenna…
Ama yalvarıyorum “Uğurlu falan…” demeyelim…
Olmuyor!
İşin içine böyle mistik düşüncelerin girmesi bana hiç doğru gelmiyor.
Çünkü…
“İşi uğurla çözümlemeyi” ön plana çıkararak; sahada büyük çaba gösteren, ter akıtan, inançla mücadele eden futbolcularımıza büyük haksızlık etmiş olmuyor muyuz?
Başarıyı yakalamak için çırpınan, adeta yırtınan, büyük çaba gösteren teknik kadromuzun emeğine saygısızlık etmiş olmuyor muyuz?
Masöründen, mentorüne, malzemecisinden doktoruna kadar her şeyini ortaya koyma gayreti içindeki insanlarımıza karşı kusurlu davranmış olmuyor muyuz?
Spor önemli bir olgudur…
İçinde bilim, emek, özveri, çalışma, disiplin, sevgi, gayret, teknik, taktik gibi bir dolu şey vardır…
Ama inanın ki, “Uğur” falan yoktur!
Saygıyı “Taşa” değil, insana gösterelim lütfen…