O gün bugündür bunu hala tam anlamıyla idrak edemedik!..
Üstelik sadece futbol değil, tüm federasyonlar “Özerk yapıya” kavuşmasına rağmen…
“Parayı devlet veriyor, bu nasıl özerklik?” diyeninden tutunuz, “Bu ülkede sponsorluk sistemi rayına oturmadan, özerklik havada kalır” diyenlere değin, “Her kafadan bir ses” çıkıyor.
Açıkçası, özerk federasyon yapısı ve anlayışı oturmadı bizde…
Sorunlu…
Eksik…
Aksak…
Topal bir özerklik bizimkisi…
Parayı veren devlet…
Denetlemeyi yapan devlet…
Her türlü müdahaleyi, “kimi zaman üstü kapalı”, kimi zaman da “Açıkça” yapan yine devlet…
Ve bu, demokrasilerin vazgeçilmezi olan seçimlerde daha net sezinlenebiliyor!
Mevcut seçim sistemi ile kimse bana seçimlerin “Demokratik ve adil olarak yapıldığını” kabul ettiremez.
Etmem…
Edemem…
En azından kendime olan saygımdan, “Evet… Seçimler adil yapılıyor. Müdahale olmuyor” diyemem…
Sistem ve statüye şöyle göz atan sıradan bir şahıs bile, “Bu delege dağılımı ile devletin müdahalesini” fark eder!
Oylar ortada!
Haaa. “Parayı veren, düdüğü çalar” diye bir özdeyiş var…
Çalıyor da zaten…
Hemen hemen her dediği oluyor devletin!
O zaman, seçim niye?
Atamayla gelsin başkanlar; eskiden olduğu gibi…
Onca masraf da yapılmaz…
Şimdi önümüzde Atletizm Federasyonu Başkanlık Seçimleri var.
Devlet için de, camia için de çok önemli bir dönemeç bu!
Adaylardan biri bürokrat; devletten yani…
Adı Fatih Çintımar; eski bir atlet.. Camiaca bilinen bir isim.
Aday olacağı söylenen iki isim daha var; eski başkan Mehmet Terzi ve Ahmet Karadağ…
Ancak, öyle gelişmeler olduğu iddia ediliyor ki; ne Terzi, ne de Karadağ “Aday” olamayacaklar.
Kazanamayacaklarını hissetmişler!..
Güya atletizmin “Deve dişi kulüplerine” bir yerden “Güçlü sinyaller” gitmiş!
Eğer adı seçimse bunun, “Tek adayla” olmaz…
Atletizm camiası bu seçime “Adaylarla” girmelidir.
Demokrasiye saygı bunu gerekli kılıyor.
Çintımar, Terzi, Karadağ ve başka yeni isimler, genel kurulun karşısına çıkıp yapacaklarını anlatmalı, özellikle de, “Doping sorununa çözüm önerilerini” açık ve net bir şekilde ortaya koymalıdır.
Kıran kırana bir seçim yapılmalıdır.
Sonucu önceden belli olmayan, kazananın “bileğinin hakkıyla” koltuğa oturmayı başardığı bir seçim olmalıdır.
Bu aslında, başta kulüpler olmak üzere atletizm camiası için ne kadar önemli bir sınavsa, devlet için de o denli önemli bir sınav olacaktır.