4 Şubat 1976 yılında Türkiye Hentbol Federasyonu kurulduğunda Gençlik ve Spor Akademisi öğrencisi idim. Daha sonra hem akademiden hem de hentboldan tanıştığım, zaman zaman rakip takımlarda oynadığımız, Hacettepe Üniversitesi döneminde birlikte çalıştığımız, 50 yıldan beri tanıdığım arkadaşım ve dostum Rüştü Şahin’in kaybetmiş olmanın üzüntüsünü yaşıyorum.
Onun hentbola verdiği hizmetleri anlatmak için ne bu köşe ne de sayfalar dolusu bir kitap yetmez. Bir kere o iyi bir insan, dürüst bir eğitimci ve olağanüstü bir ekip çalışması gurusu idi.
Hangisinden söz edeyim ki? Hentbolda teknik ve eğitim kurullarında çalıştığımız dönemlerde, ailelerimizi, çalışmakta olduğumuz kurumları, gazeteci dostlarımızı, o zamanki tek kanalın spor yönetmenlerini, onlarca kurumun üst düzey yetkililerini hentbol için olmadık zamanlarda rahatsız ettik.
Alt yapı için bir beyin fırtınası yaptıktan hemen sonra “Yıldızlar Projesi” düşüncesini ortaya attığımızda, bu projeden sonra oluşturulan milli takımların yıllarca bu çalışmanın eseri olarak devam ettiğini bu sporun mensupları kolayca hatırlayacaktır.
“Tanıtım eksik, okullarda yokuz…” gibi eleştiriler sonrasında Millî Eğitim Bakanlığımızın destekleri ile Hizmetiçi Eğitim kurslarında yüzlerce beden eğitimi öğretmenine hentbolu sevdiren kurslarda beraber olduk. Türkiye’nin dört bir tarafından bugün yüzlerce arkadaşım varsa hentbol sayesindedir. Onun, bu kurslardaki farklı öğretim yöntemleri ile hentbolu nasıl öğretiriz konusundaki çabalarını bugün gibi hatırlıyorum.
İş bunlarla kalmadı tabi. Hentbol Federasyonu başkanlarından Prof. Dr. Yavuz İmamoğlu ve Asbaşkan Yusuf Yalkın döneminde yurtdışı ilişkiler konusunda da akıl almaz işler yaptık. Bir defasında Rüştü Şahin ile İsviçre’nin Magglingen şehrine gittik. Orada hentbol üzerine uluslararası bir seminer vardı. Bizim dışımızda birçok ülkeden temsilciler de katılmışlardı. Onların her biri ile doğrudan temaslarda bulunduk; kurs, seminer, kulüp ve milli takım bağlantıları kurduk.
İsviçre’ye vardığımızda bizi karşılayan bir grup vardı. Havalimanından alınıp yıldızı oldukça fazla bir otele götürüldük. Biz, “Magglingen, hentbol, seminer, vb.” dememize rağmen oradaki Türkler bizi dinlemediler. Bu arada, o gün için nerede konaklayacağımız net değildi, bir bakıma iyi de oldu. Bizi, Galatasaray’ın maçı için oraya gelen yönetici sanmışlardı. Akşam durumu anlattık tabi. Ama onlar Rüştü hocanın GS’li olduğunu öğrenmişlerdi ya bu onlar için yeterliydi, “Sizi bırakmayız” dediler ve oradaki Galatasaray taraftarlarının misafiri olduk…
Rüştü hocanın ardından yazılacak çok şey var. Fırsat buldukça onun çalışmalarını, kulüp ve milli takımlardaki çabalarını, hentbola yaptığı hizmetleri paylaşacağım. Ne yazık ki sevdiklerimizi kaybediyoruz. Işıklarda ol değerli dostum. Hentbol seni ilelebet hatırlayacaktır. Kalanlarına sabırlar diliyorum…
İstanbul, 17 Kasım 2026