SABAHATTİN TOPALOĞLU · 19.05.2013
Özdemir Asaf’ın şiirinden aldım bu dizeleri. Bizde de bütün renkler, aynı hızla kirleniyor ama ben birinciliği futbola veriyorum. Neden? İlkin, kulüplerimizin başındaki para babaları, futboldan anlasınlar, anlamasınlar, tüm spor etkinliklerini paraya indirgemiş durumdalar. Sporun haz yanlarını, gönül bağlarını hep göz ardı ediyorlar. Kırıcı demeçler, alaycı davranışlar, kışkırtmalar; çok yaralayıcı oluyor. Buna ayak uyduran futbol medyası (Spor medyası diyemiyoruz artık) yangına körükle gitmeyi hüner sanıyor. Özellikle TV’lerde izlediğimiz konuşmalar… Bu tutum ortamı geriyor, herkes karşısındakini düşman görmeye başlıyor.
İki güzide takımımızın kaptanları (ki ikisi de milli) birbirinin boğazına sarılıyorlar; 25-30 bin kişinin önünde… Çoluk, çocuk, yetişkin binlerce futbol meraklısı, onları seyrediyor… Bu futbolcular, yarın öbür gün Ulusal takımda nasıl yan yana oynarlar? O takımın ulusallığı kalır mı? Bu ibretlik tablo daha çok konuşulur. Şampiyon olmuş takımı alkışlaması gereken karşıt oyuncular, seyirciler, elle, muzla edep dışı yavanlıklar yapıyorlar. Olaylar orada bitmiyor. Farklı forma girmiş iki gençten biri diğerini bıçaklayarak öldürüyor. Burada kim haklı kim haksız diye sormak saflıktır. Bir spor etkinliği, kişileri birbirini öldürmeye dek sürüklüyorsa, orada bir terslik vardır. Beyaz, beyaz iyi de, kirlenen sadece beyaz değil, insanlarımız kirleniyor. Yurttaşlık bitiyor, yurttaşlık… Spor yapmak bu ise, ben bu işte yer almak istemem açıkçası…
Avrupa’da, o uygarlığı kimseye bırakmayan Avrupalılar, ırkçı eylemleri, yarı gizli yarı açık sürdürüyorlar. Bizim işçi yurttaşlarımızı göz göre yakmaları ilk değil… Son da olmayacaktır... Futbol takımları zenci kaynıyor… Buna koşut olarak siyah - beyaz çatışmaları, sözlü sataşmalar gırla… Basına yansıyanlar olayların örtbas edilemeyenleri… Biz de bunlar yok diye sevinirken, son günlerde bizde de başladı. Unutmayalım ki, Padişahlarımız , haremlerini iğdiş edilmiş Afrikalı siyahilere emanet ederlerdi. Geleneklerimizde ırkçılık yok… Hoşgörüyü bırakmayalım.
Ülkemiz çok ciddi bir dar boğazdan geçmekte… Türk- Kürt/ Sünni- Alevi/ Doğucu - Batıcı/ İlerici- Gerici/ Aydın- Bağnaz/ Dünyacı - Ahretçi… Bu saydıklarım, Anadolu topraklarında bin yıldır varlar… Hallacı Mansurlar, Hacı Bektaşlar, Mevlanalar, Ahi Evranlar, Yunuslar… Bu topraklarda yaşadılar. “Eline, beline, diline sahip ol” sözlerini, bir komünist de onaylar, bir İsevi de onaylar, bir Müslüman da onaylar… Türk de, Kürt de, Ataist de…Bir arada yaşamayı, insan gibi yaşamayı öğrenmek zorundayız. Yoksa birileri çıkar, bize zorla öğretirler bunları. Ülkemize sahip çıkmak zorundayız. Bu da spordan- mpordan önce birbirimizi sevmekle olur. Asarım, keserimle değil…